|
Description:
|
|
Kojarzycie takie osoby z Waszych wczesnych lat szkolnych, które często nie mogły skupić się na lekcjach, często popełniały błędy podczas zajęć, nie mogąc doczytać długiego tekstu do końca? Można było odnieść wrażenie, że taka osoba nie słuchała, co się do niej mówi, zapominała o przyniesieniu zeszytu na przyrodę, była chaotyczna, szybko się dekoncentrowała, notorycznie gubiła worek na WF, czapki, rękawiczki, ołówki, a w domu zwyczajnie zapominała o swoich obowiązkach? I czy pamiętacie co o takich dzieciach się mówiło? “Zdolny_a, ale leń!”, “żywe srebro”, “żebyś ty tak się przestał_a wiercić i do nauki się wziął_ęła gamoniu!”.
Istnieje szansa, że ta osoba nie była ani leniwa, ani niezdolna do nauki. Mogła być to osoba z ADHD lub ADD - zaburzeniem z deficytem uwagi (i nadaktywnością), które jest zaburzeniem neurorozwojowym (w klasyfikacji DSM-V). Ja lubię mówić o ADHD jako o neuroróżnorodności. W dzisiejszym odcinku nie będziemy rozmawiać o dzieciach, a o osobach dorosłych, które być może w dzieciństwie otrzymały łatkę “zdolnego lenia”, nie zaś właściwą diagnozę i odpowiednie wsparcie.
Jak radzą sobie dorosłe osoby z ADHD, z czym przychodzą na terapię, jak funkcjonują i jakie wsparcie mogą otrzymać w życiu dorosłym? Na te pytania odpowiada moja ulubiona terapeutka poznawczo-behawioralna, super specka od neuroróżnorodności, Marta Cieśla. |