Search

Home > Ganj e Hozour Programs > Ganj e Hozour audio Program #501
Podcast: Ganj e Hozour Programs
Episode:

Ganj e Hozour audio Program #501
Category: Technology
Duration:
Publish Date: 2014-04-17 11:12:46
Description: برنامه صوتی شماره ۵۰۱ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازیمتن نوشته شده برنامه با فرمت PDFPDF ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۱۴۷۵بجوشید بجوشید که ما بحر شعاریمبجز عشق بجز عشق دگر کار نداریمدر این خاک در این خاک در این مزرعه پاکبجز مهر بجز عشق دگر تخم نکاریمچه مستیم چه مستیم از آن شاه که هستیمبیایید بیایید که تا دست برآریمچه دانیم چه دانیم که ما دوش چه خوردیمکه امروز همه روز خمیریم و خماریممپرسید مپرسید ز احوال حقیقتکه ما باده پرستیم نه پیمانه شماریمشما مست نگشتید وزان باده نخوردیدچه دانید چه دانید که ما در چه شکاریمنیفتیم بر این خاک ستان ما نه حصیریمبرآییم بر این چرخ که ما مرد حصاریممولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۱۶۵چونک بد کردی بترس آمن مباشزانک تخمست و برویاند خداشمولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۱۴۳۰هر که او بی سر بجنبد دُم بُودجُنبشش چون جُنبش کژدم بُودکژرو و شب کور و زشت و زهرناکپیشهٔ او خَستَن اجسام پاکسَر بکوب آن را که سِرّش این بودخُلق و خوی مستمرّش این بودمولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۱۴۰۲داند او کو نیک‌بخت و مَحرمستزیرکی ز ابلیس و عشق از آدمستزیرکی سَبّاحی آمد در بِحارکم رهد غرقست او پایان کارهِلْ سِباحت را رها کن کبر و کیننیست جیحون نیست جو دریاست اینوانگهان دریای ژرف بی‌پناهدر رباید هفت دریا را چو کاهعشق چون کشتی بود بهر خواصکم بود آفت، بود اغلب خلاصزیرکی بفروش و حیرانی بخرزیرکی ظنّست و حیرانی نظرمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۲۸۱ای از تو خاکی تن شده تن فکرت و گفتن شدهوز گفت و فکرت بس صور در غیب آبستن شدههر صورتی پرورده‌ای معنی است لیک افسرده‌ایصورت چو معنی شد کنون آغاز را روشن شدهیخ را اگر بیند کسی و آن کس نداند اصل یخچون دید کآخر آب شد در اصل یخ بی‌ظن شدهاندیشه جز زیبا مکن کو تار و پود صورت استز اندیشه‌ای احسن تند هر صورتی احسن شدهزان سوی کاندازی نظر آن جنس می‌آید صورپس از نظر آید صور اشکال مرد و زن شدهمولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۸۳۱بر در خرگهٔ سگان ترکمانچاپلوسی کرده پیش میهمانور بخرگه بگذرد بیگانه‌روحمله بیند از سگان شیرانه اومن ز سگ کم نیستم در بندگیکم ز تُرکی نیست حق در زندگیآتش طبعت اگر غمگین کندسوزش از امر مَلیکِ دین کندآتش طبعت اگر شادی دهداندرو شادی مَلیکِ دین نهدچونک غم‌بینی تو استغفار کنغم بامر خالق آمد کار کنمولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۲۶۷۲گفت ابلیسش گشای این عقد رامن مِحَکّم قلب را و نقد راامتحان شیر و کلبم کرد حقامتحان نقد و قلبم کرد حققلب را من کی سیه‌رو کرده‌ام؟صَیرفیّ‌ام قیمت او کرده‌امنیکوان را رهنمایی می‌کنمشاخه‌های خشک را بر می‌کنماین علفها می‌نهم از بهر چیست؟تا پدید آید که حیوان جنس کیستگرگ از آهو چو زاید کودکیهست در گرگیش و آهویی شکیتو گیاه و استخوان پیشش بریزتا کدامین سو کند او گام تیزگر به سوی استخوان آید سگستور گیا خواهد یقین آهو رگستمولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۴۱۱عشق می‌گوید به گوشم پست پستصید بودن خوش‌تر از صیادیستگول من کن خویش را و غِرّه شوآفتابی را رها کن ذره شوبر دَرَم ساکن شو و بی‌خانه باشدعوی شمعی مکن پروانه باشتا ببینی چاشنی زندگیسلطنت بینی نهان در بندگینعل بینی بازگونه در جهانتخته‌بندان را لقب گشته شهانبس طناب اندر گلو و تاج داربر وی انبوهی که اینک تاجدارهم‌چو گور کافران بیرون حُلَلاندرون قهر خدا عَزَّ وَ جَلّچون قبور آن را مُجَصَّص کرده‌اندپردهٔ پندار پیش آورده‌اندطبع مسکینت مُجَصَّص از هنرهم‌چو نخل موم بی‌برگ و ثمرحافظ غزلیات، غزل شماره ۱۳۶مشکل عشق نه در حوصله دانش ماستحل این نکته بدین فکر خطا نتوان کردمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۶۳۸چنان گشت و چنین گشت چنان راست نیایدمدانید که چونید مدانید که چندیدچو آن چشمه بدیدیت چرا آب نگشتیدچو آن خویش بدیدیت چرا خویش پسندیدچو در کان نباتید ترش روی چراییدچو در آب حیاتید چرا خشک و نژندیدمولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۴۱۶۷رحمتش بر قهر از آن سابق شدستتا که سرمایهٔ وجود آید بدستزانک بی‌لذت نروید لَحم و پوستچون نروید چه گدازد عشق دوست؟زان تقاضا گر بیاید قهرهاتا کنی ایثار آن سرمایه راباز لطف آید برای عذر اوکه بکردی غسل و برجستی ز جُومولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۳۷۵۱غم خور و نان غم‌افزایان مَخَورزانک عاقل غم خورد کودک شکرقند شادی میوهٔ باغ غمستاین فرح زخمست وآن غم مرهمستغم چو بینی در کنارش کَش به عشقاز سر رُبْوِه نظر کن در دمشقعاقل از انگور مَی بیند همیعاشق از معدوم شَی بیند همیجنگ می‌کردند حمالان پریرتو مکش تا من کشم حملش چو شیرزانک زان رنجش همی‌دیدند سودحمل را هر یک ز دیگر می‌ربودمزد حق کو؟ مزد آن بی‌مایه کو؟این دهد گنجیت مزد و آن تَسُوگنج زَرّی که چو خسپی زیر ریگبا تو باشد آن نباشد مرده ریگپیش پیش آن جنازه‌ت می‌دودمونس گور و غریبی می‌شودبهر روز مرگ این دم مرده باشتا شوی با عشق سرمد خواجه‌تاش
Total Play: 0

Users also like

200+ Episodes
ChannelB; A .. 5K+     100+
2K+ Episodes
Universe Tod .. 600+     60+
200+ Episodes
WorkLife wit .. 500+     30+
300+ Episodes
پادکست .. 2K+     200+
300+ Episodes
Comedy Facto .. 500+     70+