|
شاید بعضی وقتها، یادمان برود که ما آدمها، به گفتوگو زندهایم؛ به حرفزدن؛ به ارتباط. شاید گاهی اوقات در میانهی شلمشورباهای زندگی روزمره، بهویژه اگر دستهجمعی در شرایط نامساعد اجتماعی هم گیر کرده باشیم، این اصل را فراموش میکنیم که ما انسانیم؛ یک موجود اجتماعی. و برای زیست اجتماعی، باید که بتوانیم «حرف بزنیم».
«حرفزدن»؛ این کارِ دمِدستی که گاه، اهمیت آن را فراموش میکنیم. از «درست شنیدن» با هم گفتهایم و حالا زمان آن است که کمی از «حرفزدن» و چهگونگی آن بگوییم.
در اپیزود جدید پادکست همآوا، سراغ این رفتهایم که اهمیت «حرفزدن» در چیست و بررسی کردهایم که چرا گاهی در ارتکاب این رفتار سادهی دمِدستی، اشتباههایی رخ میدهد که میتواند ما را از مسیر سالم گفتوشنود، باز بدارد.
اگر اپیزود هفتم ما را نشنیدهاید، پیشنهاد میکنم اول به سراغ آن بروید.
|