|
این کتاب محبوبترین کتابِ وودی آلنه و توی فیلمهاش بارها به این فیلم ارجاع داشته. (از اونجا که من و وس اندرسون هم این کتاب رو دوست داریم، ما سه تا رو با هم کجا میبرید؟) یکی از دلگرمیهای من در زندگی اینه که اکثر خانوادههای ثروتمندی که میشناسم، از فقرا هم پوچتر و سطحیتر و مسخرهتر زندگی میکنن و این نکته از همون بچگی باعث شد باور کنم پول باعث نمیشه کسی آدم بشه. این موضوع در این کتاب زیر ذرهبین قرار گرفته. داستایفسکی معتقد بود از اونجا که پول باعث میشه یه آدمِ پوچ و سطحی، ظاهرا برجسته و غیر از دیگران بشه، پس پول از همه چیز حقیرتر و نفرتانگیزتره و تا دنیا دنیاست همینطور خواهد بود. داستایفسکی میگفت: آدم بهتر است تلخکام باشد ولی بداند تا اینکه خوشحال باشد و بیاطلاع! کاراکتر اصلی این کتاب، میشکین هست که همه بهش میگن ابله اما شاید سالمترین کاراکتر این قصه هست و مثل خود داستایفسکی به بیماری صرع دچاره و کتاب بنوعی شرح تجربیات خود نویسندهس.
فئودور داستایفسکی نوشته شده در سال 1868 ترجمه از مشفق همدانی / سروش حبیبی زمان: 333 دقیقه
|